si naislumaya ay isang babae na matagal nang alipin sa kanyang mga takot. na-trauma na siyang minsan sa pagsusulat ng journal dahil nangyari nang, sinunog niya ang lahat ng ito - sa napakaraming dahilan. isa na dito, ay nung humantong sa isip niya na walang silbi pala ang palagiang pagpuputakti laban sa mga demonyong tumutuligsa sa kanyang isipan. subalit, matapos ang ilang taon ay bigla na lang naisip niya na hindi na pala siya marunong magsalita. pinangungunahan sya palagi ng mga demonyong tumutuligsa sa kanya, binusalan ang kanyang bibig, inipit ang kanyang dila at ang kanyang diwa. paano niya kakalabanin ang demonyo kung hindi niya ito kilala? dapat marinig niyang muli ang boses niya, at una sa lahat, matuto muna syang magsalita nang walang pag-aalinlangan, nang walang takot...

<< January 2007 >>
Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
 01 02 03 04 05 06
07 08 09 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31


If you want to be updated on this weblog Enter your email here:



rss feed



Jan 27, 2007
Mga kaligutgut nga manggawas kada hapit na katapusa sa bulan

karung panahona nga tinggutom, magsigeg sipok ang akong ulo. mubo akong pasensya ug sigeg mag-alingasa, manggawas ang mga problema, mga kaligutgut ug mga nakalimtan na untang kayugot.

wa koy kwarta. wa koy kwarta, dili para sa unsa. wa koy kwarta para ipalit lang man og noodles.kinsay dili makapameste aning kinabuhi. nganong wala koy kwarta? una, gamay ra gyud ang akong ginadawat kada bulan, wa siguro katunga sa minimum wage kada adlaw. nganong di man pud daw ko mangitag laing trabaho? ayaw na lang kog pangutan-a.  kay dili na solusyon nga mangita kog laing trabaho. mao to gamay gyud. basta automatic na, ingon aning mga adlawa, mga katapusan sa bulan, sa giingon pa, hapdus gyud akong kuto-kuto. nakahinumdum ko, nigasto man gud kog mga 600 pud, akong gipadevelop ang mga litrato sa igsoon nako nga gikasal tungod kay sa tan-aw nako, importante kaayo tong okasyona- murag highlight sa among kinabuhi ba. kabalo na ka, gamay ra kaayo to nga kalipay sa kinabuhing giupy-an sa pamilya nga tan-aw nako halos nabulit og kamiserable. mao nang akong huna-huna, nindot jud naay handumanan sa among kalipay, para bulahan, naa mi lantaw-lantawon ug usab, basun na lang kami makaingon nga, "sus no, naa man pud diay mi gamayng kalipay?" mao to siya akong tan-aw nga siguro kung wala nako to gastoa ang 600, basin sa pagkakarun, nakapalit-palit lang ko gamay og makaon. pero sa tinuod lang kapoy na kaayog kaon ug noodles ug sardinas ba. ingon aning mga higayona, nga murag gusto kong moundang aning tan-aw siguro sa uban, "dakong kabuang;mag-antos sa kinabuhing halos walay sweldo." pero sa gikaingon ko na, dili sulbad ang mogawas diri ug mangitag laing trabaho. mao tong,kung huna-hunaon, dili gyud nako dapat mahayon ang akong kaugalingon nganong gigasto nako tong P600. kumbaga,mura gud og budget sa pamilya. dapat unta naay budget kung naay magsakit-sakit sa pamilya. pareha ra pud na anang istoryaha, naa pud kay budget sa gamayng kalipay... hahaaay.

bisan unsaon gyud nko nag stretch akong ginadawat kada bulan, dili jud na siya kaigo. siguro kung naa koy kusina ug gamay pridyeder, basin moinat lang sya gamay. arang-arang tingali gamay.makaluto kog pagkaon, nga medyo malipay pud ta tungod kay dili lang man unya pirmi na lang kog kaon og delata. dayon siguro makaluto pud kog utan. hahaaay...

kinabuhing pobre.


Posted at 02:21 am by naislumaya

 

Leave a Comment:

Name


Homepage (optional)


Comments




Previous Entry Home Next Entry