Mabuang ko sa Kahumot sa Akong Buhok!

Human na kog ad-ad sa ahos nga pirting daghana
ug ako na sad nga nabutang sa botelya
Sukang gikan sa tubo
at least, i have something to look forward to
ugma, puhon, sa akong pagkaon og bulad nga tabagak
akong gihandom ang suka nga sa kalami, ako makaiyagak
apan sa dihang gisimhot ko ang akong kamot
nagpabilin ang baho nga pirting langtuha
dili makuha bisag unsaog hugas
busa tungod niini, nakahuna-huna na lang kog panglaba
basin uroy diha sa akong pagkuso-kuso sa tide, wings ug uban pa
mawala ang baho sa akong mga kamot
mahinlo na sab ang akong mga sinina
labadami, labango, kanta-kanta mao na lay kalipay nako
ug sa dihang nahuman na
i think it's time to take a bath
didto pa ko nakahinumdum
nga naa diay koy shampoo nga humot
Herbal daw, gisagulan og rosemary and sage
naa pa gyud pud diay koy sabon
nga bisag baratuhon
apple with chamomille man pud daw say nakabutang
kalami sa tubig sa dabaw
dili jud ka matagbaw
ang kalami sa tubig ug kahumot sa akong buhok
dinha na lamang akong gamayng kalipay akong gibuyok
kay taud-taud, molakaw na sab ko
magsakay og jeep, makigguot, magsingot-singot ug mag-abog abog
kay ani man gyud daw ang kinabuhi
way katuposang kamas
busa kailangan gyud ka og gamayng mga lamas
 

-August 2007


Ang misteryo sa Duryan

Ang misteryo sa Duryan
naa daw sa iyang mga pungango.

Pilion daw ang tul-id nga pungango ug porma nga bugdo,
Para tam-is daw ug undanon.

Kabaho nga murag impyerno,  
Kalami nga murag langit!

Dili pupoon, patagakon.
Hinay-hinayon, tilap-tilapon,
Mas matilawan daw nimo kung mata piyongon.

Kuydaw, ayawg palabii – mamatay ka!

Kauna, nga wala ka nag-inusara,
naay kahagikhik, kaistorya kakatawa.

Sulayi ra kining misteryoha.
Makalimot ka sa imong ngalan…
kalami nga walay ngalan!

Haaay na lang, ang misteryo sa Duryan!

-August 23, 2007
Naghudyaka taliwala sa Kadayawan


Total Eclipse Didto Sa Lapyahan

Lapus ang kahayag sa adlaw ngadto sa bulan nga natungod sa kalibutan niadtong gabhiuna.
Eklipse kini, kung tawagon pa
Ang bulan nagsilaab, nagpula
Matud pa sa mga katigulangan
Niining aktuha, gitukob kuno sa bakunawa ang bulan
Samtang kami didto sa may lapyahan
Nagpauraray ilalum sa takdul nga himaya.

Daan pa lagi!
Ang mga gapnod nga naglutaw-lutaw
walay laing ulian
modunggo gyud sya usa ka adlaw ngadto sa lapyahan!


-Three Days after Eclipse
August 31, 2007

Ang misteryo sa Duryan

Ang misteryo sa Duryan
naa sa iyang mga pungango
kinahanglan daw lab-as kini,
dili kuyos.
maayong pilion ang dagko og bukol sa buko-buko niini,
timailhan daw sa daghag unod.
Iyang baho,mura kunog impyerno
pero ang iyang kalami - langit!
Dili pwede pupuon, kung dili angayng hulaton
iyang pagkatagak.
Hait ug nia niini ang iyang kaanyag
kuydaw, ayawg palabii makamatay!
Hinonoa, kauna, nga wala ka nag-inusara
naay ka-hagikhik, ka-istorya ka-katawa
sulayi ra kining misteryoha.
Kalaming makalimot ka sa imong ngalan
kalami nga walay ngalan
Mao ni ang misteryo sa Duryan.

-naislumaya
august 23, 2007

ang balud
nga among nadungog
didto sa lapyahan
sa baybay sa Toril
niadtong gabhiuna
way hunong nga naghaguros.
nindot kaayo.

nakatulog mi sa kalami.

gidamgo ko gabii nga tua daw ko sa layong bukid. ug naay albularyo. ug sa dihang miingon siya nga nagablog diay sya, nablag ko. "As in? You write seven paragraphs in the blog a day?" Niana daw ko.

Mao to. Maayo pang albularyo.nagablog. ug open kaayo siya sa iyang blog.

poor one. he just wanted to have a little fun.

Boy dies after swallowing live fish

03/14/2007 | 09:48 AM

What started out as a joke turned deadly for a 15-year-old boy who choked after accidentally swallowing a live fish in General Santos City Tuesday.

Radio dzBB reported Wednesday that the boy, initially identified as Johnny Talino, 15, of Sarangani province, failed to reach a nearby hospital alive.

The report cited initial information indicating that Johnny was at a gathering with his father and his friends when he jokingly put a live fish in his mouth.

But the fish slipped through his hands and into his mouth, and was briefly lodged in his throat.

After swallowing the fish, Johnny could not get the fish out of his throat and had difficulty breathing. He was rushed to a nearby hospital but died on the way there. - GMANews.TV

Why Cesar why? Why did you have to sell your soul to the devil? I doubt if you have even a soul now. So you think the midget devil will look taller now in the eyes of the people just because you raised her blood-tainted hands?And do you think you still have that charm now?

Nag-agaw buhay na ang liwanag at dilim nang sindihan ni Bayan ang mga kandilang nakatirik sa paanan ng parke sa harap ng simbahan. Umuulan, subalit nanlaban ang mga ilaw. Lumiwanag. At maya-maya pa’y nagsipaglapit ang mga tao. Hindi sila kilala ni Bayan. At hindi rin nila kilala ang mga mukhang larawan na nakalapag sa hagdanang iniilawan ng mga kandila. Pero nagtatanong sila, nagtataka, “Sino at bakit, ano ba ang nangyari sa kanila?�

Mahirap magsindi ng kandila para sa mga taong, hindi mo tiyak kung sila pa bay buhay o patay na, pero nagsisindi pa rin sila. Hindi para kay Nelly. Hindi para kay Federico. Kundi, para sa mga sarili, upang kahit sa munting liwanag man lang, makita nilang may pag-asa, mahahanap pa rin nila ang kanilang hinahanap.

Isn't it so, that life
The struggle
Is a storm, one coming after the other?




-said J.M.A, on page 222, STR

karung panahona nga tinggutom, magsigeg sipok ang akong ulo. mubo akong pasensya ug sigeg mag-alingasa, manggawas ang mga problema, mga kaligutgut ug mga nakalimtan na untang kayugot.

wa koy kwarta. wa koy kwarta, dili para sa unsa. wa koy kwarta para ipalit lang man og noodles.kinsay dili makapameste aning kinabuhi. nganong wala koy kwarta? una, gamay ra gyud ang akong ginadawat kada bulan, wa siguro katunga sa minimum wage kada adlaw. nganong di man pud daw ko mangitag laing trabaho? ayaw na lang kog pangutan-a.  kay dili na solusyon nga mangita kog laing trabaho. mao to gamay gyud. basta automatic na, ingon aning mga adlawa, mga katapusan sa bulan, sa giingon pa, hapdus gyud akong kuto-kuto. nakahinumdum ko, nigasto man gud kog mga 600 pud, akong gipadevelop ang mga litrato sa igsoon nako nga gikasal tungod kay sa tan-aw nako, importante kaayo tong okasyona- murag highlight sa among kinabuhi ba. kabalo na ka, gamay ra kaayo to nga kalipay sa kinabuhing giupy-an sa pamilya nga tan-aw nako halos nabulit og kamiserable. mao nang akong huna-huna, nindot jud naay handumanan sa among kalipay, para bulahan, naa mi lantaw-lantawon ug usab, basun na lang kami makaingon nga, "sus no, naa man pud diay mi gamayng kalipay?" mao to siya akong tan-aw nga siguro kung wala nako to gastoa ang 600, basin sa pagkakarun, nakapalit-palit lang ko gamay og makaon. pero sa tinuod lang kapoy na kaayog kaon ug noodles ug sardinas ba. ingon aning mga higayona, nga murag gusto kong moundang aning tan-aw siguro sa uban, "dakong kabuang;mag-antos sa kinabuhing halos walay sweldo." pero sa gikaingon ko na, dili sulbad ang mogawas diri ug mangitag laing trabaho. mao tong,kung huna-hunaon, dili gyud nako dapat mahayon ang akong kaugalingon nganong gigasto nako tong P600. kumbaga,mura gud og budget sa pamilya. dapat unta naay budget kung naay magsakit-sakit sa pamilya. pareha ra pud na anang istoryaha, naa pud kay budget sa gamayng kalipay... hahaaay.

bisan unsaon gyud nko nag stretch akong ginadawat kada bulan, dili jud na siya kaigo. siguro kung naa koy kusina ug gamay pridyeder, basin moinat lang sya gamay. arang-arang tingali gamay.makaluto kog pagkaon, nga medyo malipay pud ta tungod kay dili lang man unya pirmi na lang kog kaon og delata. dayon siguro makaluto pud kog utan. hahaaay...

kinabuhing pobre.

While the few rich were doing this http://www.mindanaotimes.com.ph/story.php?id=14944 in Marco Polo, I was asleep beside my boyfriend who was burning with a high fever, in a rented room, at the first floor of a pre-war wood house.

I got up, lighted an incense and a candle while outside, I heard neigbors making noises with their pots and pans, and videoke singing of "Hasta Mañana" repeated many times over.

The question of "Who am I" remains a question to reckon after all these years. I guess, it is because people around one change, the things around one change. Old things die, new things born, life goes on and it is a constant search as to where one must find one's self in all things.

I've got things yet that should have been burned but are still trapped in the nook of my locker. The body passes away but memory remains. We choose what to remember and we choose what to forget. But there are just things that persist, and memories too that persist. What to remember and what to forget?  

2006 was such a year. I have had extreme joys and extreme sorrows. This year has taught me a lot of things. Life is life in itself. Who does not want to be always happy? But then, problems do come. Often, these are problems that are problems in itself because we never thought, not even in our wildest dreams that they would happen.

When problems come, I should always remember what my lola taught me, and of course, Marx – that every problem has a solution.

We have to give to life what belongs to life… and often, these are the things that happen, without us knowing right away, why they happened. It is when we reckon things that we understand, why it happened. And I guess, that's the beauty of living. You understand…